حمله‌اى براى تأديب ابن زبير در اين وقت اخبارى رسيد كه حكايت از شروع ناآرامىها در مدينه داشت . يزيد به عمرو بن سعيد دستور داد تا به مدينه برود . عمرو ، حارث بن خالد مخزومى را به نيابت از خود در مكه گذارد و به وى توصيه كرد تا مراقب ابن زبير باشد ، توصيه‌اى كه هيچ خاصيتى نداشت ، زيرا ابن زبير با توجه به قدرت و موقعيتى كه در مكه داشت ، اهميتى براى اين كارهاى واليان و هوشيارى آنان قائل نبود . « 1 » يزيد از سال 61 در انديشهء تأديب ابن زبير بود . وى از عمرو بن سعيد كه به مدينه منتقل شده بود خواست تا عليه ابن زبير آماده شود . او هم سپاهى مركب از دو هزار نفر فراهم آورده فرماندهى آن را به عمرو بن زبير ، برادر عبدالله و نيز انيس بن عمر اسلمى سپرد . اين سپاه به مكه رفت و بخشى از آن در ابطح ، و برخى ديگر در ذىطوى مستقر شد . ابن زبير و نيروهاى او با آنان درگير شده ، از منطقه دورشان كردند . اين حملهء تأديبى در اواخر سال 61 بود . شورش در مدينه سال 62 رسيد و ناآرامىها در مكه و مدينه ادامه داشت . مردم مدينه نامه‌اى به عبدالله بن زبير نوشته به او گفتند : اكنون كه حسين بن على عليه السلام كشته شده است ، هيچ رقيبى براى ابن زبير وجود ندارد . مدتى بعد در خلع يزيد متفق شده و عامل او را از مدينه اخراج كردند . اين وقايع ادامه يافت تا در سال 63 به واقعهء حَرّه منتهى شد . در اين واقعه بود كه شمشير يزيد بعد از حادثهء كربلا و قتل امام حسين عليه السلام ، فاجعهء جديدى آفريد و به دنبال دستور يزيد ، سپاهش به زور مدينه را گرفت و آن را سه روز براى شاميان مباح كردند . « 2 »

--> ( 1 ) . كامل ابن اثير ، ج 3 ، ص 305 ( 2 ) . تاريخ يعقوبى ، 2 : 298